จากกรณีสาวรายหนึ่ง ซึ่งเป็นภรรยาของนักวิ่งเทรลที่เสียชีวิตระหว่างร่วมกิจกรรมวิ่งเทรลบนอุทยานแห่งชาติภูกระดึง เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2568 ที่ผ่านมา โดยสามีหมดสติก่อนเสียชีวิตในเวลาต่อมา โพสต์ขอความช่วยเหลือลงในกลุ่ม “ภูกระดึง..รักแล้วรักเลย” ระบุว่า
สามีเราไปร่วมกิจกรรมวิ่งเทรลที่ภูกระดึง แล้วเค้าหมดสติที่ซำบอน สุดท้ายเสียชีวิต เราอยากรู้ว่าบนนั้นเกิดอะไรขึ้น อาการเค้าเป็นยังไง เราเคยเจอคลิปในติ๊กต็อก เราเข้าไปถาม แต่อ่านไม่หมดคลิปก็โดนลบไป มีใครที่อยู่ในเหตุการณ์พอจะเล่าให้เราได้รับรู้บ้างได้มั้ยคะว่าตรงนั้นมันเกิดอะไรขึ้น ใครได้พูดคุยกับเค้า เค้าพูดอะไรบ้างคะ
ทุกวันนี้เรายังใจสลายอยู่ ร้องไห้วันละหลายรอบ ทุกอย่างในชีวิตของเราคือเค้า แต่เราไม่มีโอกาสแม้แต่ได้รู้ว่าช่วงสุดท้ายก่อนเค้าจะแน่นิ่งไป เค้ารู้สึกยังไง เกิดอะไรขึ้น ใครพอทราบ ได้โปรด เล่าให้ได้รับรู้กันบ้างนะคะ คอมเม้นท์ก็ได้ inbox ก็ได้ค่ะ ตอนนี้ได้แต่พูดกับเค้าทุกวันว่ารักสุดหัวใจ แต่ไม่รู้เค้าจะได้ยินมั้ย
หลังโพสต์ดังกล่าวเผยแพร่ออกไป มีชาวเน็ตจำนวนมากเข้ามาแสดงความเสียใจ พร้อมบางส่วนให้ข้อมูลจากประสบการณ์ตรง โดยผู้ใช้รายหนึ่งระบุว่า ในวันเกิดเหตุได้เดินลงมาจากภูกระดึง และได้ยินผู้ที่เข้าไปช่วยเล่าว่า ผู้เสียชีวิตมีอาการแน่นหน้าอก แน่นท้อง คล้ายมีลมอั้นอยู่ภายใน ไม่สามารถระบายออกได้ จึงมีการพยายามปฐมพยาบาลด้วยการนวดไล่ลม โดยมีผู้ช่วยนำศีรษะผู้เสียชีวิตหนุนไว้บนตัก และพยายามช่วยอย่างเต็มความสามารถ ทั้งนี้ไม่แน่ชัดว่าผู้ช่วยเป็นนักวิ่งด้วยกัน ลูกหาบ หรือเจ้าหน้าที่อุทยาน
ขณะเดียวกัน ชาวเน็ตอีกรายได้แสดงความคิดเห็นจากประสบการณ์ส่วนตัว โดยเล่าว่า เคยพบกรณีชายวัย 35 ปี เสียชีวิตกะทันหันจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ทั้งที่เป็นคนสุขภาพแข็งแรงและผลตรวจสุขภาพประจำปีดีกว่าปกติ แพทย์ให้ความเห็นว่าอาจเกิดจากการพักผ่อนไม่เพียงพอหรือการนอนที่ไม่มีคุณภาพ ซึ่งเจ้าตัวอาจไม่รู้ตัวมาก่อน
ต่อมา ภรรยาผู้เสียชีวิตได้โพสต์เพิ่มเติม ขอความกรุณางดแสดงความคิดเห็นในลักษณะสั่งสอน ตักเตือน หรือส่อไปในทางตำหนิผู้เสียชีวิตและครอบครัว โดยระบุว่า หลายคนอาจไม่ทราบรายละเอียดการดูแลสุขภาพของครอบครัว ซึ่งยืนยันว่าทำเต็มที่แล้วจริง ๆ และการอ่านคอมเมนต์เชิงตำหนิในช่วงเวลานี้ ทำให้บอบช้ำมากยิ่งขึ้น พร้อมย้ำว่า โพสต์ดังกล่าวมีจุดประสงค์เพียงต้องการทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง และต้องการกำลังใจเพื่อให้คนที่ยังอยู่สามารถก้าวต่อไปได้
